|
PRZEŁOŻONY GENERALNY
ZGROMADZENIA KSIĘŻY
NAJŚWIĘTSZEGO SERCA JEZUSOWEGO
Prot. N.482/2005
List na Boże Narodzenie i na Nowy Rok 2006
Dzisiaj poznacie, że Pan przyjdzie, aby nas zbawić,
a jutro ujrzycie Jego chwałę.
Drodzy Współbracia!
Tak brzmi antyfona na wejście do Mszy św. wigilii
Bożego Narodzenia. Mówi ona także o naszym doświadczeniu: podczas tego
roku, który się kończy, jeszcze raz zobaczyliśmy dzieła Boga i
poznaliśmy, że są to dzieła zbawienia, chociaż wizja chwały nie nadeszła
jeszcze w tym momencie.
Przyjmując rzeczywistość kroczenia w wierze, w oczekiwaniu
na przyjście Chrystusa w chwale, nie chcemy stracić okazji do
podzielenia się z Wami tym, co było dla nas ważnymi momentami drogi
Zgromadzenia, zachęcić Was do dziękczynienia i do uwielbienia Boga oraz
do otwarcia się na nowy rok z odnowionym entuzjazmem do pracy dla
budowania Królestwa Bożego.
Beatyfikacja O. Dehona
W tym roku sądziliśmy, że ojciec Dehon będzie ogłoszony
błogosławionym i ukazany Ludowi Bożemu nie tylko jako ktoś, kto ukazał
drogę świętości, ale także jako ktoś, kto drogę tę przebył. Dla nas
Księży Najświętszego Serca Jezusowego, ojciec Leon Dehon jest już wzorem
świętości. Kościół uznał już zaproponowaną przez niego drogę, gdy
zatwierdził nasze Zgromadzenie, lecz my pragniemy żyć publicznym
głoszeniem jego świętości jako wydarzeniem kościelnym, w duchu jedności
i dzielenia się darem, który otrzymaliśmy w jego osobie. Jednak tak się
nie stało.
Obecnie komisja ekspertów analizuje z historycznego punktu widzenia
stwierdzenia znajdujące się w jego pismach, jakie niektórzy ocenili, że
są przeszkodą do ogłoszenia go błogosławionym. Przyjmujemy to
niespodziewane oczekiwanie jako zachętę do większego pogłębienia
znajomości osoby ojca Dehona i widzimy w tej opinii Kościoła posługę
prawdy, z której skorzysta nie tylko postać ojca Dehona, ale z której
sam Kościół wyciągnie korzyści, rozświetlając swoją historię nowym
światłem.
Wiele inicjatyw, które podczas tego roku zostały
zrealizowane w różnych częściach Zgromadzenia, ukazały miłość i
szacunek, jaki mamy dla naszego Założyciela. W obecnym momencie,
pozostawiając nieco na boku wymiar samej uroczystości beatyfikacyjnej,
jesteśmy zachęceni do trwania w pogłębianiu i ukazywaniu innym postaci
tego Sługi Bożego. Przede wszystkim zaś jesteśmy wezwani do dawania
świadectwa wielkiego uznania dla niego, naśladując jego gorliwość w
pracy dla nadejścia Królestwa Bożego.
Wiele innych spraw znaczyło ten rok, który się zamyka,
sprawiając, że rok ten był rokiem łaski.
Kościół
Razem z Kościołem byliśmy świadkami ostatniego wyznania
wiary Jana Pawła II i przyjęliśmy jako dar dla naszych czasów jego
następcę Benedykta XVI.
Pobudzeni ich zachętą weszliśmy wspólnie na drogę
pogłębienia tajemnicy Eucharystii. List, który wysłaliśmy Wam z okazji
uroczystości Najświętszego Serca Jezusowego, miał za temat Eucharystię.
Podobnie jak życie chrześcijańskie, również życie osób konsekrowanych,
potrzebuje sięgnięcia swymi korzeniami w głąb, aby wyciągnąć z tajemnicy
Eucharystii sens dla naszego życia i energię aby nasze wspólnoty umiały
pokonać wszelkie podziały, jakie wyrosły wśród nas, odnowić ducha
solidarności, jaki prowadzi nas do głoszenia i świadczenia o Chrystusie,
który w Eucharystii staje się pokarmem i źródłem komunii.
Świat współczesny
Solidarność, jaką czerpiemy w sprawowanej i
adorowanej Eucharystii, dała znać o sobie w tym roku wielkich klęsk
żywiołowych, jakie dotknęły różne części naszego globu. Przypomnijmy
tutaj trzy z nich: tsunami, które dotknęło głównie południowy-wschód
Azji, w dniu 26 grudnia 2004 roku, i sprawiły, że obecny rok rozpoczął
się od obrazów ogromnych zniszczeń; potem huragan Katrina, który
spowodował powodzie w Nowym Orleanie oraz trzęsienie ziemi, które
zniszczyło wielki obszar Pakistanu. W tych trzech tragicznych
wydarzeniach Zgromadzenie okazało swoją wrażliwość wobec cierpień braci,
dając konkretne znaki solidarności. Za to pragniemy podziękować
wszystkim prowincjom, które przesłały pomoc. Wobec tych ogromnych
tragedii możemy uczynić niewiele, ale przynajmniej świadczy to o tym, że
nie pozostajemy nieczuli na cierpienia i potrzeby braci.
Ustawicznie kontynuujemy przeżywanie ducha solidarności
w Zgromadzeniu. Wiele prowincji zaczęło odkładać na potrzeby innych
jednostek jeden procent ze swoich dyspozycji finansowych, inne
wielkodusznie popierają inicjatywy i specjalne dzieła, jeszcze inne
dzielą się dobrami i spadkiem otrzymanym od dobroczyńców.
Wszystko to jest świadectwem jak bardzo rozwinął się styl
komunii między różnymi jednostkami administracyjnymi Zgromadzenia i jak
wszystko przyczynia się do jego rozwoju. Z tym duchem komunii hasło
My Zgromadzenie nabiera coraz głębszego i bardziej konkretnego
znaczenia.
Zgromadzenie
W ciągu tego roku, powstały różne inicjatywy, które
uwypukliły tego ducha wspólnego dążenia. Niektóre miały za przewodnią
ideę to, co w programowym liście na obecne sześciolecie zaproponowaliśmy
jako priorytet: formację, i to formację na wszystkich szczeblach.
Tutaj w Rzymie rozpoczęto w październiku, poprzedzony dwoma
miesiącami studium języka włoskiego, kurs formatorów. Uczestniczy w nim
20 współbraci z 16 różnych jednostek Zgromadzenia. W czasie tego roku,
oprócz pogłębienia specyficznych tematów formacji i systematycznego
wykładu o naszej duchowości, uczestnicy mieli okazję zapoznać się ze
Zgromadzeniem w jego różnorodności kultur i wrażliwości, jakie
poszczególne zróżnicowane grupy ze sobą niosły.
Zamierzamy kontynuować w najbliższych latach, na przykładzie
tego kursu, formacyjną propozycję również dla współbraci zaangażowanych
w duszpasterstwie parafialnym.
Innym międzynarodowym doświadczeniem formacji był kurs dla
ekonomów odbyty w lipcu i życzliwie zorganizowany przez naszą
Prowincję hiszpańską. Stwierdzając zainteresowanie, jakie miał powyższy
kurs i istniejące potrzeby, w najbliższym roku zostanie zorganizowany
podobny kurs w języku angielskim.
Dla ekonomów były realizowane również spotkania w różnych
obszarach geograficznych. Podczas tych spotkań Generalna Komisja
Finansowa przedstawiła ekonomiczną sytuację Zgromadzenia i wyjaśniła
zastosowanie trzyletniego planu ekonomicznego.
Rzeczywistość obszarów geograficzno-kulturowych znajduje
coraz więcej miejsca wewnątrz Zgromadzenia; dowodem tego są również
spotkania prowincjałów Europy w Lizbonie, przełożonych krajów
Azjatyckich w Dżakarcie, zarządów Prowincji USA i Regionu Kanady w Hales
Corners, wychowawców Afryki w Ngoya i tyle innych inicjatyw w
poszczególnych obszarach geograficznych.
Podjęta droga będzie kontynuowana poprzez zwołaną w tym roku
VII Konferencję Generalną, która odbędzie się w maju przyszłego
roku w Polsce. Będzie to moment rozeznania, wspólnego poszukiwania i
odnowionego zaangażowania w służbie głoszenia Ewangelii, którą jako
sercanie jesteśmy powołani do ofiarowania wszystkim ludziom naszego
świata.
Jako Zarząd Generalny staraliśmy się działać w duchu tej
samej służby głoszenia i komunii podczas licznych wizytacji, jakie
odbyliśmy w tym roku. Wizytacje te były dla nas jak zawsze okazją do
poznania życia Zgromadzenia, ale również odnowiły w nas ducha
wdzięczności Bogu za wspaniałe świadectwo wiary oraz ofiarnego życia,
jakie znajdujemy u tylu braci. Mamy nadzieję, że przez te wizytacje,
możemy sprawować pożyteczną służbę jedności i być podporą dla wierności
misji, jaką Duch Święty nam powierzył, powołując do życia w Kościele
nasze Zgromadzenie.
Wierność misji wymaga, abyśmy szukali bardziej odpowiednich
form organizacyjnych dla aktualnych wyzwań. W tym kontekście pojawiły
się nowe jednostki prawne Maranhǎo i Finlandii, które stały się
dystryktami zależnymi odpowiednio od Prowincji Brazylii Centralnej oraz
od Polski; następnie Austrii i Chorwacji, które stały się dystryktem
zależnym od Zarządu Generalnego. Prowincja Flamandzka (FL) i Holenderska
(NE) wybrały drogę konfederacji, która wejdzie w życie 1 stycznia 2006.
Zmiany te nie są tylko prostym dostosowaniem się do
sytuacji, lecz są znakiem elastyczności i żywotności; o żywotności
świadczy także w roku bieżącym rozwój projektu Angola, gdzie otwarto
drugą wspólnotę oraz początek stałej i skoordynowanej obecności w
Wietnamie.
Tajemnica Wcielenia dzisiaj
Przypomnieliśmy Wam wydarzenia i sytuacje, jakie
miały miejsce w ciągu tego roku, ponieważ uważamy, że przez fakt, iż
stały się naszym doświadczeniem, doświadczeniem naszego życia, ich
pamięć przyczyni się do owocności działania, które wyda owoce już w tym
roku, który otwiera się przed nami.
Znajdujemy się, jak mówi bożonarodzeniowa antyfona,
zacytowana na wstępie listu, w okresie, w którym dane jest nam zobaczyć
Boga działającego w naszej historii nie przez okazywanie chwały, ale w
wydarzeniach naszych społeczności i narodów, na drodze często trudnej,
aby budować lepszy świat, w najbiedniejszych braciach, poprzez nasz
wysiłek tworzenia bardziej braterskich wspólnot, w codzienności naszego
życia oraz w małych rzeczach, na które ta codzienność się składa.
Jest to doświadczenie, które każdego roku przeżywamy
obchodząc tajemnicę Wcielenia w Uroczystości Bożego Narodzenia.
Tajemnica od 2000 lat, ale zawsze nowa, tajemnica w pokornych znakach,
ale tajemnica zbawienia dla całej ludzkości.
Wszystkim Wam pragniemy życzyć tego zdumienia pasterzy i
zdolności ujrzenia Boga obecnego w Dziecięciu wskazanym przez aniołów,
tej mądrości Maryi, która zachowała wszystkie te sprawy w sercu swoim,
ażeby przez te postawy również nasze Zgromadzenie mogło być stworzeniem
nowym, narzędziem dobra dla naszego świata w czasie, w którym dane nam
jest żyć.
Wesołych Świąt Bożego Narodzenia i pełnego błogosławieństw
Nowego Roku.
O. José Ornelas Carvalho SCJ
Przełożony generalny
i członkowie Rady
| 
